Antik Çağ Felsefesi

Antik çağ filozofları, yirmi dört yüzyıllık bir geleneğin ilk nedenleri, başlatıcılarıdır. Fakat Aristoteles’in ilk nedeni olan hareket etmeyen hareket ettirici gibi bir ilk neden değildir antik çağ filozofları. Onlar, hem hareket halinde olan hem de hareket ettirici bir konumda olan filozoflardır. Bugün çağdaş felsefede bile sıklıkla antiklere dönmekteyiz, kimi zaman eleştirecek bir şey bulmak için, kimi zaman da bugüne dair söylediklerimize bir temel aramak için. Onları yeniden okumak, yeniden yorumlamak için onca sebep varken neden yeniden antik çağ filozoflarına dönmeyelim? Etkinliğimizde, Melike hocamız ile helenistik felsefenin Aristoteles sonrası bir çöküşü temsil edip etmediğini tartışacağız. Levent hocamız ile de antik çağ atomculuğunun en önemli ismi olan Demokritos üzerine tartışmalar gerçekleştireceğiz.

Ek Hazırlık – Diogenes Laertios, Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri, (çev. Candan Şentuna), İstanbul: YKY, 2015. – Marcus Tullius Cicero, Tanrıların Doğası, (çev. Çiğdem Menzilcioğlu), İstanbul: Kabalcı Yayınları, 2012. – Marcus Tullius Cicero, İyi ve Kötü Şeylerin Gayeleri Üzerine, (çev. C. Cengiz Çevik), İstanbul: Albaraka Yayınları, 2020. – Leukippos ve Demokritos, Atomcu Felsefe Fragmanları, (çev. C. Cengiz Çevik), İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2019, – Lucius Annaeus Seneca, Ahlâk Mektupları, (çev. Türkân Uzel), Ankara: TTK Yayınları, – Sextus Empiricus, Pyrrhonculuğun Esasları, (çev. C. Cengiz Çevik), İstanbul: İş Bankası Yayınları, 2019. – A. A. Long, D. N. Sedley, The Hellenistic Philosophers, Cambridge: Cambridge University Press, 1987. – Hans von Arnim, Stoicorum Veterum Fragmenta Vol. I-IV, Stuttgart: Teubner, 1964.